شکست

چرا به دستان کسی که بارها دلم را شکست

                  بوسه نزنم...؟

نیمه شب از رخ یار بوسه ای دزدیدم.

یار گفت:

بی ادبی تو لوسی

گفتمش ای یار چرا چنین میگویی؟

گفت:

لب گذاشته و رخ می بوسی؟!!!!!......

پرسید کدام راه نزدیک تر است ؟ نگفتم به کجا ؟ نگفت : به خلوتگاه دوست ، نگفتم مگر فاصله

ای می بینی ، بین دل و آن کس که دل منزلگه اوست !
 

پروردگارا ! یاد یکدیگر را از ضمیرمان مزدای ! و چنان کن که شب و روز از محبت های یکدیگر

یاد کنیم و برای هم آمرزش و آسایش طلبیم .
 

به بزرگی گفتم زندگی چند بخش است ؟ گفت : دو بخش ، کودکی و پیری ، گفتم : پس جوانی

چه شد ؟ گفت : با بی وفایی ساخت با عاشقی سوخت و با جدایی مرد .
 

معطر گشته با زلفت تمام عالم هستی ، بدان تا آسمان برجاست تو سلطان دلم هستی .
 

کاش کودک بودم تا بزرگترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود ، ای کاش کودک بودم تا

از ته دل می خندیدم نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم ، ای کاش

کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک محبت همه چیز را فراموش می کردم .

زیر سایبون چشمات تو شبستون نگاهت ، یه جایی گوشه اشکات مچ عشقتو میگیرم ، بین پاییز و زمستون انتظار و نم بارون ، میون نامهربونی تا بخوای برات میمیرم .

 
بین رویای شبانه جستجویت می کنم ، نرگس عشق منی هر لحظه بویت

می کنم ، برگ برگ خاطراتم را خزان بر باد داد ، ای گل ناز بهاری

آرزویت می کنم .

 
در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز ، چه توان کرد که سعی من و دل

باطل بود .

 
از غمش ناله کنان می خوانم ، بی دلم رفت ولی با دل او می مانم .